Naast de 101 mogelijkheden van het programma, doet meestal de functie die jij wilt gebruiken net niet dat wat je wilt. Overstappen is vaak geen optie en zoeken naar de juiste functionaliteit in een ander softwarepakket een drama. Maar gelukkig is er nog de “third-party plug-in”. Een stukje software dat gedoogsteun geeft aan de basisfuncties van het programma, het verder met rust laat … maar uitdiept waar jij het wilt. … En hier loopt de parallel met de politiek van nu even spaak.

Afgelopen week twitterden  Alexander Pechtold en Femke Halsema nog vrolijk over het spoorwegmuseum (waar ook Emile Roemer te vinden was). Twee politici, pratend over treintjes, die net de boot hebben gemist. O, was links maar zo eensgezind als in het bepalen van een familie-uitje. Links heeft zich teveel laten leiden door de waan van het debat en teveel geleden onder de linkse “intellectuele” media. De discussies in de media, over strategieën en standpunten, hebben voor een overkill gezorgd bij het merendeel van de linkse kiezer. Met dank aan PvdA’er Rottenberg. De politiek in het algemeen heeft zijn standpunten afgestemd op die van de PVV, de “third-party plug-in”. Het continu aftasten en rekening houden met, heeft het debat vertroebeld en de uiteindelijke uitslag van de verkiezingen beïnvloed.

Deze verkiezingen ging het om breekpunten of het vermogen om Wilders buitenspel te zetten. Over wie het beste kon pareren en zijn eigen standpunten multi-interpretabel kon vertalen. Een kapitale fout als het gaat om het behoud van een gezond politiek klimaat. Het ging (gaat) om geloofwaardigheid en transparantie van de politieke partijen an sich. Maar men heeft zich laten misleiden door de PVV en de prijs daarvoor betaald. De software is inconsistent gebleken en de gebruiker heeft aangegeven behoefte te hebben aan de “third-party plug-in”. Is dit de politiek te verwijten? Ja, natuurlijk. Er is onvoldoende gefocust op de kiezer in relatie tot het partijprogramma, er is onvoldoende op geanticipeerd.

De PVV blijft, dat staat wel vast.  Het ageren op een plug-in maakt hem namelijk niet overbodig. Daar is meer voor nodig. Het aantal linkse partijen zal moeten worden gereduceerd om de politieke balans te herstellen. Zij zullen de krampachtige differentiatie zelf een halt toe moeten roepen.

O ja, wat ik wel onthouden heb, weet jij nog welk soort bloemen in je boeket verwerkt zaten?
·Ja, ach, hoe heten die ook al weer.
Gerbera’s schat, dat je dat nou bent vergeten.
·Ik was het niet vergeten … kon er alleen even niet op komen.
Gele.
·Oranjerode.
… (zucht)!

Meermalen heb ik met de rolleruitvoering  in de handen gestaan. Deppen … of rollen. Ik liep dan een rondje door de drogisterij, soms twee. Probeerde te overzien wat de consequenties zouden zijn. Net boven de schappen uit bleven de ogen van de drogisterij mij volgen, argwanend ten opzichte van alles wat zonder een moeder haar winkel binnen kwam. Alsof ik de hele winkel in een selfmade Burdabroek (met maar één kontzak) zou kunnen laten verdwijnen. Natuurlijk sta je wat langer voor het schap met tampons en condooms. Als jongen uit klas 5 is een drogisterij leerzamer dan een week les van meester Thijssen. Sinds enige tijd mocht ik ook niet meer met mijn drie jaar oudere zus samen onder de douche. Waarom dat was werd niet verteld. Zij ging net naar de MAVO en ik kon alleen maar raden wat zich daar allemaal afspeelde. Je luisterde dan bij haar slaapkamerdeur om iets op te kunnen vangen, ze was mijn verkenning vooruit en voedde gestaag mijn nieuwsgierigheid.

Het is er nooit van gekomen … die roller. Heiligschennis zou het zijn geweest volgens mijn moeder. Daarbij: vrouwen tegenspreken is één ding … maar haal eens de verkeerde boodschappen! Op Vaderdag werd dan uiteindelijk het pakje “met onbekende inhoud” aan vader gegeven. Op bed, zoals dat hoort. “Nou dat is toevallig, mijn flesje is bijna leeg”. Ik meldde dan dat er ook eentje is met “roller”. Mijn moeder antwoordde dan voor mijn vader.

Voor de komende 30 jaar L’Oreal Men Expert Hydra Energetic op Vaderdag. Ik kan er mee leven. Klinkt in ieder geval beter dan Fresh Up after shave met depper. Ik hoop alleen wel dat mijn zoon, als hij op weg wordt gestuurd naar de drogisterij voor Vaderdag, kiest voor de roller.

Voor FusionX zijn het Iphone icoon en het logo ontworpen, in Adobe Illustrator.

breekpunt
plaats waar een breuk ontstaat; vooral figuurlijk moeilijkheid waarop onderhandelingen (kunnen) afstuiten.

“Kunnen afstuiten”, wat voor een garantie is dat! Als er al enige sprake zou zijn van een spel tijdens de debatten dan zijn die hiermee vervlogen. Voor mij is hij de winnaar die zich niet laat verleiden tot het uitspreken van het B-woord. Dit zijn geen tijden om breekpunten te creëren, juist tijden om een coherente en consistente mening uit te dragen. Hoe moeilijk kan dat zijn. Hoe moeilijk kan het zijn om je niet door Balkenende te laten verleiden tot uitspraken die in het politieke spel waardeloos blijken.

Ik heb gisteren een nieuwe fiets gekocht. Een fiets met andere rijeigenschappen dan mijn vorige fiets.  Ik heb goed rondgekeken, specificaties vergeleken en een keuze gemaakt. Vandaag heb ik voor het eerst een ritje gemaakt op de fiets en ik moet zeggen dat hij aan mijn verwachtingen voldoet. Wat mij opviel was dat de rijgedrag inderdaad anders is. Zo moet ik bochten anders aansnijden. Ik moet nu een bocht doorkijken, kijken waar in naar toe wil en daar naar toe sturen. Doe je dat niet dan wordt een bocht een lastig obstakel. Kijk je de andere kant op … dan komt het asfalt genadeloos dichtbij. Koers houden en vooruitzien dus.

Helaas veranderen bij de diverse politieke partijen de specificaties gedurig. Een keuze maken wordt met elk nieuw debat lastiger. Ik ben op zoek naar een partij die koers houdt, vooruit ziet en … zonder breekpunt.

Het dualistische karakter van mijn haar zorgt alleen voor wat verwarring. Enerzijds vraagt de nonchalante haardos juist om onverschilligheid. Anderzijds wordt de chaos op mijn hoofd elke ochtend minutieus gearrangeerd. Daarnaast baart het op deze leeftijd zichtbaar dunner worden van de kruin mij zorgen. Ik ben nu 43 jaar en vraag mij af wat er over 7 jaar nog resteert. Mijn haar is de laatste tijd ook zo futloos. Het hangt er een beetje links en rechts naast, de krul, die mij zo kenmerkt, lijkt neergeslagen. Als vrouw vraag je dan een vriendin of struin je wat forums af. Voor hen lijkt een onmetelijke hoeveelheid informatie beschikbaar. Wij mannen … wij hebben net met een charmeoffensief de erectiestoornis uit de taboesfeer weten te halen, maar ongegeneerd haarverzorgingsproducten bespreken is nog ver weg.

Afgelopen zaterdag ben ik weer eens een kapperszaak binnen gelopen. Zonder 1 opmerking over mijn dunner wordende kruin startte ze met het knippen. Met de nodige souplesse werd mijn haar gerestyled. De slotvraag van elke kapper volgde tot slot: “Mag ik er wat gel in doen?” Natuurlijk mag dat. Echter het modelleren van mijn kapsel centreerde zich voornamelijk rond mijn afwezige haar. Het wordt dus erger, moeilijker te bedekken. Dit moment was de bevestiging dat de gloriedagen van mijn haar achter mij liggen. Ik zat enigszins verslagen in kappersstoel. Mijn gedachten vlogen terug in de tijd. Mijn eerste vriendinnetje.

Het zal rond 1987 geweest zijn. We hadden op dat moment zo’n 3 jaar verkering. Haar ouders waren naar  ”zang”. We hadden de hut voor ons alleen. Het zijn de betere avonden. Heerlijk met z’n tweeën op bank televisie kijken … en af en toe naar elkaar. Ze kuste mij, pakte haar beide handen en streek mijn haar strak naar achteren, mijn inhammen ontblotend. “Zal ik nog van je houden als je kaal bent?” Een schaterlach volgde.

Ik betaalde de kapper en liep rechtstreeks naar de drogisterij op de hoek. Hier moest ik iets aan doen. Ja, ik weet. Het is onomkeerbaar. Maar wellicht kan ik het vertragen. Al heb ik maar het idee dat het vertraagd wordt. Ik lees aandachtig de etiketten van verschillende shampoos. Ineens viel mijn oog op een fles … FOR MEN, STERK EN STEVIG – voor fijn/dunner wordend haar ! Dat ben ik, dacht ik. De achterkant van de flacon vertelde mijn dat de Andrélon for Men lijn speciaal afgestemd is op de wensen van de mannen en geeft een frisse mannelijke geur. Daarnaast verteld het dat deze shampoo onnodig haarverlies voorkomt. Dát wil ik. Een verademing en opluchting in 1 zucht. Gelukkig begreep er nog iemand dat er mannen zijn zoals ik en die mijn wensen hebben vertaald naar een shampoo.

Ik liep bij thuiskomst  naar boven, de badkamer in. Dit moest direct uitgeprobeerd worden. Ik kleedde me uit en draaide de kraan open. Ondertussen las ik het etiket nog eens. Al snel was de badkamer gevuld met stoom. Ik stapte onder de douche en was klaar om mijn haar in te shampooën. Ik doseerde wat shampoo op mijn hand. GODVER! PAARSE SHAMPOO. Ik ben allergisch voor paars-roze-lila achtige wijvenkleuren.

“E., ik  moet je wat vragen. Zou jij nog van mij kunnen houden als ik kaal ben?”

Heerlijk die aanloop naar de verkiezingen op 9 juni. Hoe meer tumult, hoe beter. Al was het alleen maar om de aandacht wat van het WK-voetbal af te leiden. Balkenende probeert juist zijn aandacht van Jack de Vries af te houden. Ik begrijp het wel, het zijn stressvolle tijden en elke beslissing moet weloverwogen gemaakt worden. Er is geen tijd voor herstel dus elke schram moet worden voorkomen en als dat niet lukt; zo snel mogelijk worden weggepoetst. Het komt het CDA dan ook niet slecht uit dat nu de PVV weer van zich laat horen. Dat daar de dictatuur van Wilders aan de kaak gesteld gaat worden. Meer democratie luidt het devies van Hero Brinkman … maar Wilders blijft wel leider! Hoe deze tegenstrijdigheid uitgewerkt gaat worden tot 9 juni laat zich raden.

Heerlijk die aanloop naar de verkiezingen. Met een rokende Femke. Het nieuwe glossy tijdschrift “Binnenhof” opent ermee en heeft in mij een nieuwe abonnee gevonden. Lekker ‘s avonds bij de kachel genieten van alle roddels en achterklap. Nog 2 maanden lang … en op basis van wat er nu al gebeurt … wordt het 2 maanden genieten. Om daarna … helaas … bruut plaats te maken voor het WK-voetbal. Dan maar hopen dat de coalitie moeilijk tot stand komt.

Ik ben dan thuis omdat ik dat wil … en omdat mijn vrouw dan een lijstje maakt met huishoudelijke taken die aan het einde van de dinsdag door haar hoogstpersoonlijk wordt gecontroleerd. Ja, dat dan weer wel. Maar na een jaar van vrije dinsdagen word ik steeds handiger en meer geslepen, in het koken, organiseren, plannen en … het doorzien van haar prioriteiten. Dit bleek achteraf eenvoudiger dan vooraf gedacht, hier de top 5:

1. Bedden afhalen en verschonen.
2. Badkamer soppen.
3. Stofzuigen.
4. Ramen zemen.
5. Wc’s schoonmaken.

Ziet u de overeenkomst al tussen de 5? Inderdaad, het zijn klussen waar zij belang bij heeft dat ze gedaan worden …  met andere woorden: waar zij een hekel aan heeft . Een behoorlijk egocentrische benadering dus, hoe herkenbaar! En wat een constatering dat zij het huishouden ook ervaart als een noodzakelijk kwaad. Ik zou nu kunnen afsluiten met : waar zijn die tijden gebleven dat vrouwen dergelijke taken nog zonder morren uitvoerden, maar dat zou flauw zijn. Ik zou dan ook zeker laag eindigen op de feministische meetlat van Cisca Dresselhuys en dat is wel het laatste wat ik wil.

Ik ben dinsdags vrij vanwege  …natuurlijk … de kinderen! Afgelopen dinsdag was ik bezig met de nummers 1, 3 en 4 uit de top 5. ‘s Morgens had ik de woonkamer al gezogen, de dekbedden buiten gehangen en wat aanvullende boodschappen voor het avondeten gehaald. Tussen de middag, even gestopt met het zemen van de ramen om de kinderen te assisteren bij de boterham, om, na ze weer naar school te hebben gebracht, dit af te ronden. Dan even tijd voor een koffie, in de tuin, in het zonnetje. Toch mooi … schone ramen. Streeploos schoon welteverstaan, met een half kopje spiritus en een scheutje Andy.

Ik laat de helft van de koffie koud worden want de kinderen moeten al weer worden opgehaald van school. Eenmaal thuis gaat M. haar kamer opruimen en G. wil fietsen … zonder zijwielen. M. roept vanaf het balkon naar de buurman. Morgen gaat mijn prinses voor het eerst met schoolreisje; naar de Koningin weet ze te vertellen. Ineens hoor ik een kreet achter mij en zie G. nog net met fiets en al onderuit gaan tegen de schuurdeur. Hij komt huilend op me af … laat, met de schrik nog in zijn ogen, zijn zere plek zien. Ik geef hem een kus op zijn knie. Als beloning slaat G. zijn armen om mij heen. “Dank je wel papa, nuhuhu is het weer over.”

Heerlijk, zo’n dinsdag vrij. Hier kan niets tegen op. Alleen nog even het dekbed binnen halen en het bed opmaken, dan is mijn meisje ook weer blij.

Maar godvrr, ik moet snel het toilet weten te vinden. 45 Minuten een hooggespannen sluitspier in bedwang houden is geen sinecure. Ah … het eerste toilet is meteen vrij. Ik haal opgelucht adem en laat de boel de vrije loop. Even ongegeneerd schijten. Das dan ook wel weer het lekkerst na 45 minuten zelfkastijding. Ik moet er niet aan denken dat je in een dergelijke situatie je op het Windesheim in Zwolle bevindt.  Daar moet je namelijk eerst een handleiding lezen voor je eindelijk kunt gaan zitten. Ik weet niet hoe het bij u zit maar … eenmaal op het toilet aangekomen stijgt bij mij de druk exponentieel. Elke seconde telt zal ik maar zeggen. Er is geen tijd om stil te staan bij de regelgeving van het poepen op de Hoge School. Geen enkel realiteitsbesef aldaar. Wil je gewoon op het toilet je ding doen, krijg je een nieuwe techniek cadeau.  Ja, ontlasting is belastend voor het milieu. Protocollair toiletteren, dat is pas belastend. Ik zal u zeggen … alleen al voor de aanloopkosten van het project is bij een waterzuivering al een gedegen oplossing te realiseren. Om over de verwerkingskosten van de urine maar te zwijgen.

Met een druk op de knop verdwijnen mijn fecaliën richting de afvalwaterzuivering. Maatje 42, wat denkt hij wel. Maandag ga ik hem vertellen dat de juiste pasvorm, de enige oplossing is. Tenminste … als je de consument serieus neemt. Slaat hij mijn argumenten in de wind, dan stuur ik hem naar Zwolle!

Ik heb een relatie, ben een man en ga daardoor niet altijd even handig om met typische relatieconflicten. Ik weet dat ik haar kan paaien door die plinten snel te monteren, op mijn ouderschapsdag de schuur op te ruimen. En als zij dan na een dag hard werken thuis komt, zal zij verrast zijn en mij bejubelen als een puppy die niet op de deurmat heeft geplast. En toch doe ik het niet. Toch maak ik er geen gebruik van …  ondanks dat het een aantal zaken zou vereenvoudigen.

Ik wist natuurlijk dat, na het tjakaa moment van de kaasbak, er iets tegenover gesteld zou worden. Het wanneer en hoe dan is echter nooit duidelijk. Geslepen zij ze. Vaak pas op het moment dat “de strijd tussen de seksen” voelbaar wordt, komt het besef en een gevoelige nederlaag is weer geleden. Uiteraard zijn er binnen een relatie ” micro en macro”  aangelegenheden. Velen zijn micro, zoals de wijze hoe een toiletrol in de houder wordt geplaatst: met het papier naar voren of richting de muur. Het is zoals u weet, naar voren! Dit is de enige manier waarop het design met bloemetjes zichtbaar is. Bij elk bezoek aan het toilet wijzig ik dan ook zo nodig de positie van de rol. Het feit dat dit meerdere malen per rol gedaan moet worden duidt er op dat zij het zelfde doet. Het blijft echter onbesproken, typerend voor micro relatieconflicten.

Meer actueel is de terugkerende discussie over het koken van een ei. Waar bij de positie van de toiletrol nog kan worden uitgelegd als een verschil van smaak, kan dit allerminst worden gezegd van het ei. Hierbij wordt juist het eindresultaat bepaald door de wijze van koken. Waar beide hetzelfde eindresultaat voor ogen hebben maar dit op een eigen wijze willen bereiken. Prikken we wel of geen gaatje in het ei! Zij niet, ik wel. Wetenschappelijk kan ik dit onderbouwen maar daar gaat het niet om bij een micro-conflict. Het gaat om de krachtmeting, het uithoudingsvermogen. Het gaat erom dat je kunt zeggen, als de eitjes net het water hebben gezien, of ze nog heeft geprikt. NATUURLIJK heeft ze niet geprikt. En dan hopen dat er eentje barst … zie nou wel! Alleen …

Wanneer E. eitjes kookt, barst er nooit 1. Dit in tegenstelling tot mijn geprikte eitjes. Met de eierprikker in de hand verlaten ze na 5,5 minuut gebarsten en drellerig het water. Dus ben ik de man van … het drellerige ei … opzoek naar een nieuw micro-conflict.